Boekenplank-leesuitdaging 2015 #2: Tekenaars – kinderboekenillustratoren geportretteerd

Het tweede gelezen boek voor mijn Boekenplank-leesuitdaging is geen kinderboek. Het gáát wel over kinderboeken. Althans, over illustratoren van kinderboeken: Tekenaars (tekst door Joukje Akveld, foto’s van Amber Beckers). Uitgebreide interviews met 18 Nederlandse illustratoren, over hun werk, hun eigen stijl –  nee, stijlen, hun overwegingen, hun voorbeelden en inspiratie. Je zou het niet zeggen als je de cover van dit boek ziet, maar het is rijk aan beeldmateriaal, vooral afbeeldingen van illustraties, natuurlijk.

tekenaars Joukje Akveld

Hoe lang heeft het boek op je staan wachten, en waarom?

Ik had het boek niet meteen bij verschijnen gekocht, maar ik heb hem toch al zeker een paar jaar. Ik had er ook al stukken uit gelezen, maar het is geen doorleesboek. Elk interview is zo’n 12 pagina’s lang. En het is een groot boek: een bladzijde bevat twee keer zoveel tekst als een doorsnee leesboek voor 10-jarigen, schat ik. Ja, er staan ook veel illustraties in, maar die geven geen vaart aan het lezen, nee, die wil je juist goed bekijken. Want met de kennis die je net hebt opgedaan over de illustrator, kijk je anders.

Kortom, een interview lezen kost (en verdient!) tijd, aandacht en concentratie. Dat lukt me niet 18 keer achter elkaar. Daarom las ik steeds andere boeken tussen de interviews door. Dit is trouwens geen klacht over het boek hoor! Het is vast ook niet bedoeld om in een ruk uit te lezen. Maar soms vergat ik het even tussen alle boeken door en dan stond het zomaar een half jaar in de kast. De laatste maanden heb ik het dus bij me gehouden – en dat beviel goed.

Heb je een leuk citaat?

Bijvoorbeeld over Charlotte Dematons en het prentenboek Raf:

Raf (2008), een prentenboek over een kwijtgeraakte speelgoedgiraf dat ze samen met Anke de vries maakte, illustreert de accentverschuiving van inhoud naar vorm nog beter. Boele van Hensbroek daagde haar uit binnen twee weken een prentenboek te maken, voor Dematons die normaal gesproken minstens een half jaar aan een boek werkt een nagenoeg onmogelijke opgave. Toch ging ze de uitdaging aan. Ze schafte zich een stel grove kwasten aan, bande de details uit haar beeldregister en verraste haar uitgever door de deadline te halen. ‘Als illustrator moet je een soort binnenpret hebben, je moet lol hebben in dingen verzinnen, anders kun je dit vak niet beoefenen. Deze opdracht was een uitnodiging nieuwe wegen in te slaan. Het ging zo snel dat ik het gevoel heb door m’n eigen schaduw te zijn ingehaald.’

Wat verwachtte je van het boek? En kwamen je verwachtingen uit?

Diepgang over belangrijke kinderboekenmakers: illustratoren! Ik merkte door di boek te lezen hoe letterig ik ben onderwezen – en dat ondanks meerder colleges kunstgeschiedenis (en alles wat ik na de opleidingen deed die alweer een halve eeuw geleden lijken). Dat was aan de ene kant confronterend, aan de andere kant juist het aantrekkelijke aan dit boek! Joukje Akveld heeft meer over illustratoren geschreven, bijvoorbeeld over Sieb Posthuma (Sieb; Van toen, tot hier, en nu verder) en Thé Tjong-Khing (Thé Tjong-Khing; Van strip tot sprookje). Dus wei weet…

Over dit boek

titel: Tekenaars
ondertitel: Kinderboekenillustratoren geportretteerd
auteur: Joukje Akveld
fotograaf: Amber Beckers
uitgeverij: Hoogland & Van Klaveren, 2010
isbn: 9789089670939
aantal pagina’s: 231
leeftijd: volwassenen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s