Poll: dwing jij je kind bij het leren lezen?

De poll is gesloten. Bekijk hier de resultaten en reacties

Stel: de juf vertelt dat je kind wel wat achterloopt met leren lezen. Ze vraagt of je thuis (meer) met hem wilt oefenen.

Maar… je kind wil thuis niet oefenen met lezen. Helemaal niet.

ik wil / ik wil niet leren lezen

Wat zou jij doen?

Wil je er nog iets anders over zeggen? Dat kan hieronder.

Ik wil graag van zoveel mogelijk mensen horen wat zij zouden doen. Wil jij anderen op deze poll wijzen? Onder dit bericht staan opties om te delen via mail, Twitter en Facebook.

Hartelijk dank!

Oh, en ben je nieuwsgierig wat anderen zeggen? Houd dan Mevrouw Kinderboek in de gaten.  Je kunt je ook inschrijven voor de e-mailnieuwsbrief (dat kan in het linkermenu).

Advertisements

20 Reacties op “Poll: dwing jij je kind bij het leren lezen?

  1. Ik heb nee ingevuld, maar dat is makkelijk zeggen. Mijn vier kinderen lezen nl. allemaal heel erg graag en veel, dus ik hoef ze nooit te stimuleren. Als mijn kinderen niet goed zouden kunnen lezen, besteedde ik daar wel meer aandacht aan. Ik lees trouwens wel elke dag voor.

  2. Tja, ik heb ja ingevuld. Niet omdat ik een boze overambitieuze moeder ben, geloof me. Wel omdat ik mijn kotertjes ken. Wat ze graag doen, doen ze met vuur. Wat ze niet graag doen, doen ze niet. Dus af en toe is een beetje ‘moeten’ echt de enige oplossing.
    Zijn ze nog niet klaar voor lezen, rekenen, andere schoolse vaardigheden, dan verandert dat de zaak. Een kind heeft gewoon de tijd nodig. En die tijd krijgen ze, ook op school, vaak niet, jammer.

  3. Ik heb veel met mijn kinderen moeten oefenen met lezen omdat ze dyslectisch zijn (en natuurlijk heel veel voorgelezen). Daarbij was er geen discussie dát er gelezen ging worden, wel maakte ik het zo leuk mogelijk, dmv de keuze van het boek, door er een gezellig moment van te maken en met beloningssystemen te werken. Dit alles in samenspraak met de dyslectiedeskundige, de school heeft hierin nauwelijks een rol gespeeld.Het oefenen onder goede begeleiding heeft de kinderen ver gebracht.

  4. Mijn kind leest technisch goed, maar op een gegeven moment niet graag en daarom niet zo snel (en daarom weer niet graag). Concentratieproblemen en te weinig uitdaging, dachten juf en ik. Dus heb ik wat geexperimenteerd. Stripboeken? Nee, niet leuk. Avi hoger? Nee, letters te klein en verhalen te lang. Toen kwam ik bij makkelijk lezen boeken voor hogere groepen. Meer plaatjes, kortere verhalen, maar wel een Avi hoger en een iets uitdagender verhaal. En toen lukte het weer. Dwingen werkte duidelijk niet, met wat experimenteren had ik meer geluk.

    • “Toen kwam ik bij makkelijk lezen boeken voor hogere groepen. Meer plaatjes, kortere verhalen, maar wel een Avi hoger en een iets uitdagender verhaal” – graag wil ik horen welke boeken? Mijn zoon wil echt niet lezen en ik ben op zoek naar makkelijker boeken maar niet peuter/kleuter boeken. Hij is 6 en in groep 3. KB

      • Je hebt een serie ‘stripboeken voor beginnende lezers’, waar een goed verhaal in zit (ipv alleen om te lachen en maar korte stukjes), er zijn samenleesboeken van Delubas en Zwijsen en ik had ook veel succes met de spannend boeken van Delubas. Die zijn eigenlijk voor oudere kinderen die wat moeilijker lezen, maar ook handig voor jongere kinderen die veel begrijpen maar nog geen hoge Avi hebben. De Borre gestreepte boekjes doen het ook goed, alweer veel tekeningen en Dolfje weerwolfje natuurlijk. Ik hoop dat het gaat lukken!

      • Ik heb nog allerlei posts in mijn hoofd met leuke spelletjes en boeken voor groep 3. Ik loop achter. 🙂 Dus als je wil, kan ik je al tips mailen.
        Hoe zit jouw zoon qua technisch niveau?

      • Denk vooral ook aan informatieve boeken. De serie Kijkdoos heeft ook boeken die voor jongens interessant zijn, en is voor circa avi M3 en E3 (en hoger, het is een samenleesboek).

  5. Als een kind echt niet wil leren lezen gaan bij mij de alarmbellen rinkelen, er kan sprake zijn van dyslexie of bijziendheid, om maar een paar fysieke oorzaken te noemen. Het kan ook zijn dat het op school in alle drukte niet lukt en thuis wel. Fijn dat de juf dat aangeeft. Een goede methode voor thuis is ´samen beter lezen,´ je leest samen hardop, de keuze van de boeken is vrij, de krant is net zo goed als een stripboek. Het gaat om een kwartier per dag (elke dag) en het vertrouwen dat je er samen wel uit komt. Deze methode kan ik iedereen van harte aanbevelen. De ´dwang´ bestaat uit het organiseren van een tijdstip waarop je samen ongestoord mag lezen.

  6. Mijn kinderen zijn in Zwitserland geboren. Dochter ging zingend naar school. Elke les eindigde met liedjes zingen en al begreep ze de portee niet (zwangere maria tegen kerstmis) haar woordenschat was enorm. 5 jaar oud kon zehet alfabet in het Frans en in het Nederlands, tellen en rekenen tot 20 (vingers en tenen) en de leuke juf (daar hangt alles vanaf zie ik nu bij mijn kleinkinderen) maakten van leren een feest. Volledig tweetalig met na terugkeer in nederland waar ze zich overigens de eerste twee jaar op de lagere school stierlijk verveelde, want ze wist alles al, kwam doordat we veel buitenlanders om ons heen hadden wonen, daar Duits en Engels bij. Persoonlijk heb ik niets tegen zachte drang, als het maar leuk en spannend gebracht wordt. Een kleine beloning doet soms ook wonderen. Begin met woorden zoals chocola en hun lievelingseten, dan lijkt voor mij het probleem grotendeels opgelost!

  7. Hartelijk dank voor de reacties en het invullen van de poll.

    Ik verklap vast dat de uitslag spannend wordt.. 🙂 Meer antwoorden zijn natuurlijk altijd welkom! Dus heb je nog niet meegedaan, doe dat dan alsnog, alsjeblieft. En wil je nog iets meer zeggen dan alleen zwart-wit een ja of een nee, dan nodig ik je van harte uit om ook te reageren.

    Over een week of twee kun je het vervolg op dit bericht verwachten.

  8. Ik weet nog dat ik als beginnende schoolmeester ouders vroeg thuis minstens 20 min. te lezen met Laura (zo heette mijn leerling). Na drie dagen stond moeder huilend bij mij in de klas. Het lezen werd iedere keer een drama. Ruzie, huilen en de sfeer in huis werd danig verpest
    Dit wordt dus niks, dacht ik en ineens realiseerde ik mij hoe stom ik was geweest. Natuurlijk werd het een drama. Laura had moeite met lezen en moest nu iedere dag thuis laten horen dat ze er inderdaad niks van terecht bracht..
    Toen bedacht ik het volgende:
    Ik gaf de ouders een boek mee met korte hoofdstukjes ( o.a. boeken van Guus Kuijer; Roald Dahl en Paul Biegel). Ik vroeg hen om iedere dag de eerste paar bladzijdes van een hoofdstuk voor te lezen en daarna Laura de rest van het hoofdstuk voor zichzelf te laten lezen (dus niet hardop!).
    De volgende dag vroegen vader of moeder wel aan haar “waar die paar bladzijdes die ze zelf gelezen had, over gingen” .
    Zo gingen ze samen aan de slag en het werkte wonderwel. Laura vond het aanvankelijk nog wel ‘stom’ maar er was geen ruzie meer. En na een maand of twee kreeg ze steeds meer plezier in lezen.
    Ik heb overigens ook veel met luisterboeken gewerkt. Als mijn groep voor zichzelf ging lezen , mochten een paar kinderen met koptelefoon op en het boek in de hand (zelf meelezen met de tekst) aan de slag.
    Ik gebruikte bestaande luisterboeken, maar las ook zelf boeken in omdat voor sommige kinderen een lager tempo nodig was.
    Ik had in mijn klas een hoek met vier koptelefoons. Mijn kinderen noemden dat ‘de melkmachine’. Er waren trouwens ook regelmatig goede lezers die het leuk vonden om daar te mogen zitten.

    Jacques Vriens

  9. Ook ik heb ja geantwoord, maar dat is omdat het antwoord van mijn keuze er niet bij was. Mijn zoon wilde niet lezen, hij had een leesachterstand dus er moest wel iets gebeuren. Ik heb mijn kinderen van jongs af aan veel voorgelezen, daar heb ik toen een spelletje van gemaakt: ik las twee pagina’s, hij één. Daarbij was het ook heel belangrijk dat we boeken vonden die hij zelf erg interessant vond, of spannend. Zo hebben we de hele serie van De Grijze Jager samen gelezen. En hij verbaasde me op het moment dat ik een heel dik boek had gekregen op een beurs, voor 14-jarigen weliswaar, maar het speelde op computervlak (en dat is bijzonder interessant ;-)) en hij plotseling het hele boek zélf ging lezen. Dat was de ommekeer. Vlak voor zijn Cito-toets had hij de smaak van het lezen helemaal te pakken. Spelling en grammatica zijn nog steeds niet favoriet, maar hij kan nu uit de voeten met stukken die hij moet lezen. Mijn advies is dus: ja, wel aandacht aan besteden, niet opdringen maar er een uitdaging van maken.

  10. Lastig om tussen twee uitersten te kiezen. Ik heb ‘nee’ ingevuld, vanwege het woord ‘dwingen’. Mijn oudste heeft meer problemen met rekenen dan met lezen. Hij kwam met ‘huiswerk’ thuis, en het werd een hele strijd die alleen maar meer frustratie opleverde. Dwingen hielp dus niet, wel een andere methode uitproberen die meer visueel en top down is. Hij vond het leuk, en wilde zelf oefenen!
    Wat lezen betreft: Ik haal altijd een volle tas boeken bij de bieb, informatief, verhalend, prentenboeken, zo gevarieerd mogelijk. Die staat in de huiskamer, en er worden regelmatig boeken uitgehaald. Voor ieder wat wils. Dwingen tot lezen is hier gelukkig dus niet nodig – eerder soms afremmen ;-). Maar ik kan me voorstellen dat dit heel anders is als je kind problemen heeft…

  11. nee, ik zou niet dwingen. Ik zou wel mijn best doen om mijn kind aan het lezen te krijgen en zal daar creatief in moeten zijn. Lezen doen we niet alleen in een boek, maar ook op straat, in een winkel, op de computer etc. Maak lezen spannend door je kind ‘geheimbriefjes’ te schrijven die je kort moet houden maar wel relevant moeten zijn voor je kind. Stuur je kind post of een email met daarin iets wat het kind leuk vindt, een komende activiteit of zo. Weet wat het lezen voor je kind aantrekkelijk maakt. Mijn zoon vindt het heerlijk als we samen in zijn bed zitten bij het lezen en voelt het als een ‘speciale tijd voor hem en mij’, zonder anderen erbij.

  12. Ik heb nee ingevuld, mijn zoon wil ook niet lezen, nog steeds niet en de juf heeft in het verleden gezegd dat ik met hem moest oefenen. Hij vond niks leuk….behalve donald duckjes. Ik wist dat die school het daar niet mee eens was maar hij heeft veel duckjes gekregen en is een heel stuk beter gaan lezen. Ik vind lezen is lezen, ook de Donald Duck!

  13. Wat ik altijd deed was: grote stukken voorlezen, kleine stukjes zelf laten lezen. En later: een mooi boek voorlezen en stoppen op een heel spannend moment. Niet eens met de vraag om zelf verder te lezen. Nee hoor, dat zou ik morgen wel weer doen. De Kleine Kapitein bijv. konden ze echt niet laten liggen … En natuurlijk informatieboekjes uit de bieb halen over onderwerpen die ze echt interessant vinden. Het tijdschrift ‘Zo zit dat’ kan ook erg verleidelijk zijn: prachtige foto’s met korte tekstjes ernaast. Tja, en dan wil je toch wel weten wat er aan de hand is.

  14. Maar hoe laat je een kind van 8, dat technisch wel OK kan lezen genieten van het lezen ? Voorbeeld tonen helpt niet (mama, papa en zus lezen graag en veel). Verplichten geeft omgekeerd effect, straffen werkt niet, samen lezen en boeken met meer prenten OK, maar het is niet van harte en spontaan.
    Kun je als ouder hierin helpen ? Hoe ?

    • Hallo Els, interessante vraag. Mijn eerste gedachte erbij is: hoe vindt hij het om voorgelezen te worden? Lukt het daar om leuke boeken te vinden voor hem?
      Wijzelf wisselen het nu af. We lezen een stuk van een boek voor, daarna leest hij verder. Als hij het een leuk boek vindt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s