Dat boek is te eng! (Hoe doe jij dat?)

Het grote boek van SinterklaasEen paar dagen geleden las ik mijn zoon van zes een sinterklaasverhaal voor uit Het grote boek van Sinterklaas. Leuke, afwisselende sinterklaasverhalen van verschillende schrijvers. Dacht ik. Want al snel riep hij: ‘Nee, nee, ik wil niet meer.’ Waarom? Hij vond het verhaal eng. Ik weet niet of het door de (oké, best) spannende scène in het verhaal kwam of dat Sinterklaas en de Pieten te ‘dichtbij’ kwamen.

Het grote boek van Sinterklaas

Sommige boeken vind ik spannend maar hij juist niet. Neem het prentenboek Ik zou wel een kindje lusten. Daarin heeft een krokodil geen trek in zijn alledaagse portie bananen. Nee, vertelt hij zijn papa en mama, vandaag zou hij wel een kindje lusten. En hij gaat op zoek naar een smakelijk exemplaar. Ieks! Daar moet je toch niet aan denken, als kind? Maar dat vindt hij dan weer totaal geen eng boek. Kortom, ik ben wel eens verrast door de reactie van mijn kind op een boek.

Terug naar dat spannende sinterklaasverhaal. Hoe heb ik dat opgelost? Ik mocht van mijn zoon een samenvatting van de rest van het verhaal geven en toen bleek dat het goed afliep, mocht ik het verder voorlezen. Ik heb het toen op mijn allervrolijkste en luchtigste toon voorgelezen. Toen was het goed. Maar het was ook genoeg. Hij wil er niet meer in kijken. Misschien was hij er gewoon wat te jong voor. Geen probleem. Volgend jaar weer eens voorzichtig proberen. Dan vindt hij het vast wél een fantastisch boek.

Heb jij je ook wel eens laten verrassen door de reactie van je kind op een boek? Houden ze bij jou thuis van lekker griezelig? Of vond jouw kind ook wel eens een boek te eng? En hoe loste jij dat toen op? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!

Over deze kinderboeken

Titel: Het grote boek van Sinterklaas
Schrijver: diverse auteurs, onder andere Leny van Grootel, Thijs Goverde, Mieke van Hooft
Illustrator: Saskia Halfmouw
Uitgeverij: Holland, 2008
Isbn: 978 90 251 1064 2
Leeftijd: voorlezen vanaf 6 jaar, zelf lezen vanaf 8 jaar
Aantal pagina’s: 160

Titel: Ik zou wel een kindje lusten
Schrijver: Sylviane Donnio
Illustrator: Dorothée de Monfreid
Uitgeverij: Gottmer, 2005
Leeftijd: vanaf 3 of 4 jaar
Aantal pagina’s: 32

Een Reactie op “Dat boek is te eng! (Hoe doe jij dat?)

  1. In Suriname opgegroeid, vertelde mijn grootmoeder ons, toen we peuters waren, van een reuzenslang (Aboma, een Anaconda of boa), die ondeugende kinderen opat als mama niet thuis was. Ze zag haar kinderen niet, als ze thuiskwam en zong dan een dromerig liedje, zodat de slang in slaap viel. Dan sneed ze de buik open en de kinderen sprongen vrolijk naar buiten. Herken je de Wolf en de zeven geitjes?
    We waren dol op het verhaal en ouma moest het keer op keer vertellen op ons verzoek! We vonden het nooit eng, wel spannend en leuk.

    Als een sprookje goed afloopt, is het voor kinderen spannend en niet.
    Als je het leuk vertelt, in een knusse sfeer, heeft het geen nare gevolgen voor kinderen. Ik ben 71 en zelf oma. Mijn kinderen vonden al mijn verhaaltjes spannend “Er ligt een krokodil onder mijn bed” was favoriet.
    cat, klinisch pedagoge.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s